عيد مبعث مبارك

اقرا باسم ربك الذي خلق

اني بعثت لاتمم مكارم الاخلاق

احمد ز حرا گشت برون با رخ مــاه

با حكم پيامبري به فرمان اله

بر عارض او هر كه نظر كرد بگفت

لا حـــــــول ولا قوه الا با اله

بخوان به نام خدا

شبي كه جوشش صد مهر در گريبان داشت

جـــــــنين حادثه اي در مشيمه پنهان داشت

زميــن، به خود ز تب التهاب التهاب مي لرزيد

زمـــان، ز زايـــش نــوري به خويش مي پيچيد

موكــــــــــلان مشيــــــــت به كـــــــارگاه قدر

شـــــــــدنـــــــد، تا كه ببندند طرح نقش دگر

قضــــــــا گرفت قلم، تا كـــــــه بـر صحيفه نور

ظهــــــــــور نخبه ايجـــــــــــاد را، كند مسطور

ز عــــــــرش زمـــــــــره لاهوتيــان پرده نشين

نظــــــــــاره را بگشودند، ديده ســـــوي زمين

ز شــــــــوق، در رگ شـب خون نور جاري بود

بــــــــر آتشش قــــــــدم از تـــاب بيقراري بود

شبي عجب، كه همه جود بود و فيض و فتوح

شــــــــب شگفتن ايمان، شب گشايش روح

شبــــــــــي كه مطلع انـــــــوار نور سرمد بود

ظهـــور مصلح كل، بعثت

محمـّـــد بود

× × ×

غــــنوده كعبه و ام القري به بستر خـــــــواب

ولـــــــــي به دامن غار حرا دلي بي تـــــــاب

نخفته، شب هــــــمه شب، ديده خـدا بينش

ز ديـــــــــــده رفته به دامن سرشك خونينش

بســـــــــــــان مــــرغ شباهنگ ناله سر كرده

بــــــــــــه كــــــوه، نــــاله جانسوز او اثر كرده

دلـــــــــــــش، لبالــب اندوه و محنت و غم بود

بـــــــه كــامش، از غم انسان شرنگ ماتم بود

وجـــــــــود وي هـــــــمگي درد و التهاب شده

ز آتـــــــش دل خـــــــود همچو شمع اب شده

كــــــــــه پيــــــــك حضـرت دادار، جبرئيل امين

عيـــــــــان بــه منظر او شد، خطاب كرد چنين:

بخــــــوان به نام خدايـي كه رب ما خلق است

پــــــــديــــــد آور انســـان ز نطفه و علق است

بـــــــــــــخوان كه رب تو باشد ز ما سوا اكـــرم

كــــــــــــه ره نمود بشر را، به كار برد قــــــــلم

بــــــه گوش هوش چو اين نغمه سروش شنيد

هــــــــــــزار چشمه نـــــــور از درون او جوشيد

ز قيــــــد جسم رها شد، به ملك جان پيوست

شـــــــــكست مرز مكان را، به لا مكان پيوست

درون گلشن جانــــــــش شكفت راز وجــــــــود

گــــــــــــشود بـــــــار در آن دم به بارگاه شهود

بـــــــــــه بـــــزم غيب چو تشريف قربتش دادند

در آن مشـــــــــاهده منشـــــــــور عزتش دادند

چــــــــــو غرقه گشت وجودش به بحر ذات احد

غبـــــــــــار ميم، بشد زايل از دل احـــــــــمــــد

بــــــــــه بي نشاني مطلق ازو نشان برخاست

حجــــــــاب كثرت موهوم از ميــــــــان برخاست

دوبـــــــــــاره چون به مكان، رو، ز لامــــكان آورد

اميـــــــــــد و عشق و رهـــــايي به ارمغات آورد

درود و رحـــــــمـــــــــت وافر، ز كردگار قديــــــــر

بـــــــــــر آن گزيده يزدان، بــــــــر ان سراج منير

/ 1 نظر / 3 بازدید
سوسوز (محمد)

بسمه تعالی التماس دعا منهم مبعث پيامبر آخر محمد بن عبدالله را به تمامی مسلمين جهان مخصوصا شما سيد بزرگوار تبريک ميگويم التماس دعا سوسوز